به نام معبود نارنجی پاییز

سال هم به نیمه رسید و تا دقایقی دیگر تجلی عظمت آفرینش عشق و شروع نیمه ی دوم سال با فصل پاییز ...

پاییز فصل عشاق است و شبهای پاییزپناهگاه و معبر قدمهای خسته ی عاشق ...

پاییز حسب حال عاشق است و برگ ریزان نمادی از گذر لحظه ها و باران انیس تنهایی و خلوت او ...

پاییز و قدم زدنهای زیر بارون و خش خش برگهای زرد و قرمز ریخته شده روی زمین ...

آری این روزها

قدم که می زنم

صدای ِ پچ پچ زیاد میشنوم.

دقیق تر که می شوم٬

برگ ها مدام می گویند :

" پاییز از راه رسیده "

همیشه عاشق پاییز بودم . عاشق صداهای بارونش . عاشق تماشای عاشقانی که زیر بارون قدم می زنن و قدم های بارونیشون زیباترین صحنه های احساسی رو برام رقم می زنه . عاشق نظاره ی برگ های زرد و نارنجی که از درختان فرو می ریزند و صدای وداع آنها با طبیعت زیباترین صداهای زندگیمو برام میسازه .

 عاشق شب پاییز ساعت 12  . شروع بشه بارون بباره .یک بارون شدید که باعث میشه همه چترهاشونو روی سرشون بگیرن . اما من سوار بر ماشین برم توی یک کوچه ی خلوت بارونی . کوچه ای که همه ی برگای درختاش انتظار رهگذریو میکشن . موزیک ماشینمو روشن کنم آهنگ قصه بارونو بذارم و از ماشین پیاده شمو بدون چتر به عشق راه باران  در کوچه ای که به ناکجاآباد می رسه بدوم ، صدای برگ هارو در زیر پاهام حس کنم و در بارون به رقص در بیام و با رقص باران هم آواز بشم ...