اونایی که منو بیشتر از بقیه می شناسن می دونن من طی این یک سال و اندی خیلی فرق کردم ، خیلی بیشتر از اون چیزی که یک انسان طی 1 سال می تونه فرق کنه .

خوابیدن های زیاد تا ظهر ،  بیکاری های زیاد ،  تحرک نداشتن ، دوستان زیاد داشتن و تفریح و گردش زیاد رفتن ، اهمین ندادن به محیط خونه و خانواده ، حرفای بقیه و ... چیزهایی بودن که برای من به فاصله ی حدود 1 سال از بین رفت و  همیشه از عواملی که باعث این تغییرات در من شد صحبت کردم و خیلی ها هم مایل بودن بیشتر بدونن و همیشه می گفتم .

اما حالا می خوام بگم شاید در کنار همه ی اینها وجود یک شخص و حرفاش بود که من تونستم نیمه ی گمشده ی خودمو دوباره پیدا کنم و خودمو به حد ایده آلی که باید باشم نزدیک کنم .

( البته خیلی ها قبل از سن 20 هم منو جزو یکی از بهترین پسرها میدیدن اما تعریف من از هر چیز همیشه بهترین هاست و من همیشه دوست دارم در هر چیز از درس و کار و پول در آوردن و زبان های خارجی یاد گرفتن گرفته تا روابط احساسی بهترین با نمره ی 20 باشم و حتی به 19.75 هم راضی نیستم که البته رسیدن بهش خیلی سخته ولی شدنیه  .)

برای تو ...

تو هیچ وقت نبود که بگی این کارو حتما بکن یا اینکارو نکن ، این کار اشتباهه یا درسته ، یا بخوای نصیحت گونه حرفاتو بزنی اما هر حرفی که می زدی برای من در قیاس با عالم سینما رکن یک دیالوگ از دیالوگ های فیلم مسعود کیمیایی رو داشت و داره .

هیچ وقت به حرفای بقیه اهمیت ندادی .

وقتی ایمان داری کاری درسته اونو انجام میدی .

وقتی دوست نداری با کسی نشست و برخاست کنی اینکارو انجام نمیدی .

هیچ وقت دل هیچ کسو نمی شکنی و نمی تونی ببینی کسی از دستت ناراحته .

همیشه در قیاس با خیلی از انسان های امروز شرف و یکرنگی داری .

یک نبوغ فکری در درونته که در برخورد با مشکلات به بهترین شکل می تونی بهترین تصمیمو بگیری .

همیشه تونستی در هر مساله ای خودتو پیدا کنی .

و مهمتر از همه اهل شعار نبودی اهل عمل بودی .

تا حالا نتونستم اونطوری که ادعام میشه توی تعریف کردن استادم ، تورو حتی توی ذهن خودم اونطوری که باید ، ازت تقدیر کنم .

البته یاد هم نگرفتم راه تقدیر از کسی که انقدر کار بزرگی برام انجام داده چه جوریه .

هدف های بزرگ داشتنو توی زندگی از تو یاد گرفتم و حالا دارم در نقش یکی که از همه کوچیکتره اینارو به بقیه یاد میدم .

یادت میاد :

جدی زبان خوندن من از کی شروع شد ؟

پشتکار توی درسم از کی شروع شد ؟

کی تصمیم گرفتم بعد از 2 سال موهامو کوتاه کنم ؟

چی شد که من رفتارم انقدر با همه خوب شد ؟

انقدر آروم شدم ؟

انقدر اهل شعر و نقد کردن حرفای دوستان وبلاگ نویس بشم ؟

وبلاگ نویسی من از کجا شروع شد ؟

عشقم به بارون از کجا شروع شد ؟

یادت میاد 1 سال پیش نمی فهمیدم بارون چیه ؟؟؟؟؟

یادت میاد همیشه فکر می کردم یک هم صحبت چه پسر چه دختر باید مثل من باشه ؟

مثل من فکر کنه ؟

اما از وقتی تو اومدی دیدم نه . اینا ملاک نیست . ظاهر عمل ملاک نیست . اینکه فقط عاشق باشی نمیشه هم صحبت . اینکه هر روز ببینمت نمیشه هم صحبت . اینکه هفته ای دوبار باهات شبا بیاد بیرون بگه بخنده نمیشه هم صحبت ، اونکه هر روز بهت زنگ بزنه نمیشه هم صحبت ...

جواب این سوالارو مطمئنم خیلیاشو نمی دونی و میگی من نقشی توش نداشتم اما دقت کنی همه ی اینها برای من توی این 1 سال اتفاق افتاد و من نقش تورو توی عوض شدنم خیلی بیشتر از حد تصورت می دونم .

خیلی چیزا ازت یاد گرفتم . خیلی مدیونتم . این پستم برای تو نوشتم که به همه بگم هم صحبت و تاثیر گذارترین افراد در آدم لزوما عشق آدم یا همسر آدم نیستن . چه بسا افرادی هستن که دوست داری اگه میشد تا پایان عمر همراهت می اومدن و گام برداشتن اونها به سمت جلو و دیدن شادی و خوشبختی اونها برای انسان حکم خوشبختی خودشو داره .

.

فقط ازت یک چیز میخوام . فقط 1 چیز :

قدر خودتو بدون . تورو جون بهترینم و بهترینت قدر خودتو بدون .

برای دوستان عزیزم که این پست رو خوندن:

تمام این پست تشکر از بهترین دوست دوران زندگیم بود . این دوست توی پست های من هم کامنت میذاره و اینکه این فرد دختره یا پسر بماند ...

این آهنگ هم که خیلی دوسش دارم تقدیم به تو :

برای دانلود آهنگ راست کلیک کرده و سپس گزینه ی Save Target As… را بزنید : دانلود آهنگ

به آهنگ محبت گوش باید كرد

كه با باران

به پای ناودان كوچه می ریزد

و مرگ عشق را

باور نباید كرد .

چترت را كنار ایستگاهی در مه فراموش كن

خیس و خسته به خانه بیا

نمی خواهم شاعر باشی ، باران باش …