من واقعا نمي دونم چرا شماها مي خواين ياد بگيرين چه جوري ميشه سر حرف رو باز کرد؟! مگه حرف بدبخت به شما چه کار کرده که مي خوايد سرشو باز کنيد. اقلا تهش .... خوب ديگه لوس بازي بسه بريم سر مطلب امروز....

اين طور که بوش مياد خيلي هاتون با سر صحبت باز کردن با دخترها مشکل دارین یا برعکس شما دخترا خیلی از پسری خوشتون اومده اما نمی خواین غرورتونو بشکنین ولی در عین حال خیلی میخواین طرف باهاتون دوست بشه اما نه به خاطر پرادویی که سواره به خاطر قلب رئوفش . خوب اين هم راه حل ...

براي اين که شروع به صحبت با کسي کنيد سه راه وجود داره :

1. در مورد يه چيزي سوال بپرسيد. مثلا توي يک نمايشگاه هستيد - چی فکر مي کنيد راجع به اين اثر؟

2. راجع به يه چيزي نظرتون رو بيان کنيد. مثلا توي صف سينما هستيد - عجب صف طولاني اي ، هيچ فکر نمي کردم فلان فيلم انقدر طرفدار داشته باشه.

3. يک حقيقي رو بيان کنيد. مثلا اتوبوس دير کرده يا چه قدر امروز سرده.

موضوع هر يک از اين سه مورد بسته به شرايطي که درش هستيد فرق مي کنه. ولي تا اونجا مي تونيد موضوعاتي رو انتخاب کنيد که در طرف مقابل ايجاد علاقه کنه.

تدکر : درسته که شما باحال ترين و با نمک ترين و خوشتيپ ترين آدم هستيد  و خلاصه خيلي کارتون درسته. ولي لطفا سعي کنيد سوژه ي صحبت راجع به خودتون نباشه. باور کنيد آدم هاي غريبه اونقدر که شما به خودتون علاقه منديد به شما علاقه مند نيستند . ولي نکته ي جالب اينجاست که اونها هم به همين اندازه به خودشون علاقه مندند. نتيجه گيريه علمي اين که اگر سوژه ي صحبت به نحوي به اونها ارتباط پيدا کنه شانس موفقيت بيشتري داريد.

همونطور که در بالا مي بينيد بدترين نوع شروع بيان کردن يک حقيقته مثله اين که هوا چه سرد شده امروز . اگر از سوال کردن استفاده مي کنيد سعي کنيد هي پشت سر هم سوال هايي که جواب کوتاه مي خوان نپرسيد که تبديل به بازپرس مي شيد . سوال هاي بپرسيد که پاسخ هاي بلند نياز دارن.

حقيقته نه چندان شيرين از کل آدم هايي که سعي مي کنيد سر حرفو باهاشون باز کنيد 20 درصد محلتون نخواهند داد. اين طبيعيه. ناراحت نشيد و خودتو نبازيد . مخصوصا اگر انقدر بد شانس بوديد که از صد تا آدمي مي خوايد برين سراغشون بيست هاي اولشون از اين گروه يبس ها باشن. به 80 نفر بعدي فکر کنيد. شجاع باشين. مي خواستين با طرف حرف بزنيد تحويلتون نگرفته. آسمون که به زمين نيومده !

کاش امشب باران می بارید

و تا سحر زیر قطره های باریده

از غم آسمان آواز می خواندم

کاش باران می بارید

و قلبم را می شست از ذره ذره غم های خاک گرفته،

کاش باران می بارید تا با بوی خاک آرام بگیرم

دلم می خواست امشب تنها نبودم ...